Κυριακή 26 Απριλίου 2015

Χαμογελαστά Χταποδάκια

Ποιό παιδάκι δεν ενθουσιάζεται με ένα πολύχρωμο, χαμογελαστό πιάτο;
Τα δικά μου πάντως το καταευχαριστήθηκαν(εκτός του γιόκα μου που δεν είναι και τόσο εύκολος).


Χαμογελαστά χταποδάκια στο πιάτο


Σήμερα το μενού μας έλεγε σνίτσελ.Τα έκοψα λοιπόν σε μικρά κομματάκια, τα πέρασα από ένα μείγμα μπαχαρικών (αυτό εξαρτάται από την προτίμησή σας), το συγκεκριμένο είναι έτοιμο το οποίο μου το έφεραν οι γονείς μου από την Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια χτύπησα δύο αυγά, βούτηξα τα κομματάκια μου μέσα και στη συνέχει τα πέρασα από τριμμένη φρυγανιά. Τα έριξα στη φριτέζα για περίπου 10 λεπτά. Παράλληλα έβραζα το ρύζι.
Αφού λοιπόν ήταν όλα έτοιμα, γέμισα ένα μπώλ του παγωτού με ρύζι και το γύρισα στο πιάτο για να φτιάξω το κεφάλι. Έβαλα ένα κοτσανάκι άνιθο για μαλλάκια, τις άκρες από ελιές για τα ματάκια, ένα κομματάκι ντομάτα για το στόμα και τις μπουκίτσες σνίτσελ με ντομάτα για τα πλοκάμια!
Ένα πολύ εύκολο και γρήγορο φαγητό για τα μικρά μας.
Πώς σας φαίνεται το πιάτο μου;
Από τους αυστηρούς  κριτές μου πάντως δεν έμεινε τίποτα!
Σας φιλώ



Τετάρτη 15 Απριλίου 2015

Μεταμόρφωσε τα παλιά σου έπιπλα...

Ο άντρας μου δε με φωνάζει άδικα ρακοσυλλέκτρια,
δε μπορώ όμως να αντισταθώ όταν βλέπω πεταμένα επιπλάκια τα οποία μπορώ να τα κάνω σαν κανούρια. Έτσι λοιπόν προχθές εμφανίστηκε δίπλα στον κάδο της ανακύκλωσης αυτό το επιπλάκι. Ήταν δυνατόν να αντισταθώ;

Καταρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω τον άγνωστο γείτονα που το πέταξε και μου έδωσε την ευκαιρία να το μεταμορφώσω.
Αφού το καθάρισα καλά καλά γιατί είχε πιάσει νυχτερίδες κι αράχνες, το πέρασα με Chalky Finish , το οποίο το είχα πάρει εδώ και κάτι μήνες και δε μου είχε δoθεί η ευκαιρία να το χρησιμοποιήσω.

Το άφησα να στεγνώσει πολύ καλά και μετά τύπωσα και κόλλησα με Gel Medium αυτά τα τριαντάφυλλα για να δώσω ένα vintage ύφος.


Και ιδού το αποτέλεσμα!





Βρήκα κι αυτά τα πανέμορφα πομολάκια 

Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί έγινε πανέμορφο!!!
Βρήκε λοιπόν τη θέση του στην κρεβατοκάμαρά μας μέχρι να μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά και τα σκυλιά για να μην το διαλύσουν!

Και καθώς έβγαλα τα σκυλάκια μου βόλτα πρίν από λίγο, τί να δώ; Μία πολύ όμορφη καρέκλα στην ανακύκλωση!!! Τώρα που νύχτωσε λέω να ξαναβγώ μια βόλτα...χιχιχι!!!









DIY φαναράκια...

Ναί ξέρω, οι αναρτήσεις μου γίνονται με κάποια χρονοκαθυστέρηση αλλά ακόμη προσπαθώ να βρώ τους ρυθμούς μου μετά τις διακοπές του Πάσχα...
Έπρεπε να βρώ έναν τρόπο να μην μπουρλωτιάσουν κανέναν άνθρωπο τα θηριάκια μου στον Επιτάφιο με τα κεριά, έτσι τους έφτιαξα αυτά τα φαναράκια που τελικά βγήκαν πολύ λειτουργικά μιας και δεν έσβησαν καθόλου κατά την περιφορά του Επιταφίου, δεν είχαμε κλάματα και δεν κάψαμε και κανέναν!





Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι μία γυάλα, κατά προτίμηση μεσαίου μεγέθους, σύρμα και ότι διακοσμητικά θέλετε!
Αρχικά έκανα έναν κύκλο με το σύρμα γύρω απο το λαιμό της γυάλας και πάνω σε αυτό έδεσα το συρμάτινο χερουλάκι. Στη συνέχεια κάλυψα το χερούλι και διακόσμησα τις γυάλες με διάφορα washi tapes στα οποία έχω μεγάλη αδυναμία και θα με δείτε να τα χρησιμοποιώ συχνά στις χειροτεχνίες μου.
Τα λουλουδάκια που μου έπλεξε η πεθερά μου ήταν ότι έπρεπε για να δώσουν έναν ανοιξιάτικο τόνο στα φαναράκια μας, καθώς οι μικρές κουκουβάγιες φώλιασαν πάνω σε αυτά!
Βάζοντας λίγη θερμική σιλικόνη κόλλησα στον πάτο της κάθε γυάλας από ένα ρεσό.
Στο τέλος κάλυψα το σύρμα του λαιμού με χρωματιστές κορδέλες και τούλια.
Τελικά με τα ίδια φαναράκια μεταφέραμε και το Άγιο Φώς, και τώρα διακοσμούν το σαλόνι μας (δεν έχουν βρεί ακόμη τη θέση τους αλλά κάτι έχω κατά νού!)
Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να φτιάξετε πολύ όμορφα καλοκαιρινά φαναράκια διακοσμώντας τα με άμμο, κοχυλάκια κι αστερίες. Θα επανέλθω σύντομα με νέο post!


Σας φιλώ



Σάββατο 11 Απριλίου 2015

Καλό Πάσχα!!!

Καλημέρα φιλαράκια, 
αν και λίγο καθυστερημένη η ανάρτησή μου!
Αυτή την εβδομάδα μπορεί να έχω άδεια απο τη δουλειά αλλά με τρία πιτσιρίκια οι ώρες μου είναι πολύ γεμάτες!
Τρέχαμε συνέχεια για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής και για τις ετοιμασίες μας για το Πάσχα.
Τη Μεγάλη Πέμπτη λοιπόν βάψαμε τα αυγουλάκια μας...
Είμαι λίγο παραδοσιακή, προτιμώ τα κόκκινα αυγά αλλά βάψαμε και μερικά πράσινα μετά από απαίτηση των μικρών ταραξιών. Τα μπλέ βγήκαν σκέτη αποτυχία γι'αυτό και τα ξαναβούτηξα στην κόκκινη βαφή. Τελικά τα περισσότερα βγήκαν πολύ ωραία! Τα μικρούλια λοιπόν ανέλαβαν το έργο του γυαλίσματος με λάδι, με μερικές απώλειες φυσικά! 



Μετά απο τα αυγουλάκια μας φτιάξαμε τα κουλουράκια μας με μια πολύ ωραία συνταγή που δοκιμάσαμε πέρυσι!
Οι μικροί ταραξίες έβαλαν τα σκουφάκια και τις ποδιές τους και έπιασαν δουλειά!





 Και ιδού το αποτέλεσμα!!!
Το καλαθάκι δια χειρός της γιαγιάς μας!!! 
Τα μισά κουλουράκια έχουν φαγωθεί ήδη, θα σας ανεβάσω σύντομα και τη συνταγή!

Καλή Ανάσταση εύχομαι σε όλους σας, με υγεία και ευημερία.








Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015

Ανοίγοντας το χρονοντούλαπο...

                                                                                                     Γειά σας φιλαράκια!
Προχθές κάνοντας μια επίσκεψη στο πατρικό μου και ζητώντας μου τα παιδιά κάποιο επιτραπέζιο που η γιαγιά είχε αποθηκεύσει στο πιό ψηλό ντουλάπι, έπεσα πάνω σε ένα μεγάλο κουτί με φωτογραφίες απο όλη μου τη ζωή...
Βρήκα φωτογραφίες που ήμουν μωρό, κάποιες απο το νηπιαγωγείο,με τους συμμαθητές μου στο δημοτικό,με τις φίλες μου στο γυμνάσιο, την παλιοπαρέα μου στο λύκειο...Εκδρομές, κοπάνες, εκδηλώσεις, μετά φοιτήτρια, φωτογραφίες που με τράβηξε ο τότε κολλητός μου...Πέρασαν όλα απο το μυαλό μου σα να ήταν χθές...
Εμφανώς πολύ πιο αδύνατη,πάντα χαμογελαστή, συνειδητοποίησα πως πέρασα πολύ όμορφα όλα αυτά τα χρόνια! Έκανα τα ταξιδάκια μου, ξενύχτησα, μέθυσα... Πέρασαν απο τη ζωή μου πολλά άτομα, άλλοι έμειναν, άλλοι χάθηκαν στην πορεία, άλλοι δε ζούν πια...
Γλυκόπικρο το συναίσθημα του πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια... Κι εκεί που σταματάνε οι φωτογραφίες, κάπου στα 26 μου, αλλάζει όλο το τοπίο...Παντρεμένη πλέον, με ένα μωράκι στην κοιλιά...Η απόλυτη ευτυχία!
Η αλήθεια είναι πως μελαγχόλησα λιγάκι βλέποντας πόσο πιο αδύνατη ήμουν, αλλά θεώρησα πως είναι ένα έναυσμα να αρχίσω δίαιτα!
 Έχω περάσει τόσο όμορφα, έχω μεγαλώσει όμορφα, έχω μια πανέμορφη οικογένεια που δε θα άλλαζα για τίποτα στον κόσμο. Τρία θαυματάκια που ήρθαν στον κόσμο με πολύ αγάπη... Δε μετάνιωσα ούτε δευτερόλεπτο για την επιλογή μου να γίνω μαμά τόσο νωρίς...Μεγαλώνουμε μαζί με τα παιδιά μας! 
Διασκεδάστε, περάστε όμορφα, η ζωή περνάει γρήγορα...


Σας φιλώ




Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015

Επιχείρηση κόψιμο πιπίλας...

-Βρέ καλό μου, βρέ χρυσό μου,
μεγάλωσες πιά Ελίνα μου, είσαι τριών χρονών, πρέπει να κόψεις την πιπίλα...
-Με το ψαλίβι μαμά;
-Όχι αγάπη μου, πρέπει να σταματήσεις να τη βάζεις στο στοματάκι σου, θα στραβώσουν τα δοντάκια σου.
-Είμαι μωρό μαμά και τη χρειάζομαι...

Μετά την ανάγνωση του κειμένου της Έλενας είπα να γράψω κι εγώ για τη διαδρομή μας με την πιπίλα...
Όντας μαμά δύο μεγαλύτερων παιδιών που έπιασαν ελάχιστα πιπίλα και αυτό κατά καιρούς στον ύπνο και μέχρι 3-4 μηνών, δεν περίμενα ποτέ πως θα την πάταγα με το τρίτο ζουζούνι...
Η Ελίνα θήλασε αποκλειστικά μέχρι 21 μηνών όπου και αποθήλασε μόνη της. Ανεξάρτητο παιδί, τσαούσα απο τα γεννοφάσκια της! Δεν περίμενα πως το τέλος του θηλασμού θα σήμαινε την έναρξη της πιπίλας...Ε ναί λοιπόν, ενώ μέχρι πιό πρίν την χρησιμοποιούσε μόνο στον ύπνο και νανουριζόταν χαιδεύοντας τη φράντζα της, τώρα πλεόν τη ζητάει και άλλες ώρες της ημέρας και φυσικά αν την αρνηθώ γίνεται ο κακός χαμός!
Το καλοκαίρι στις διακοπές καταφέραμε και την κόψαμε, δεν της έδινα ούτε στον ύπνο...έλεγε,έλεγε, κάποια στιγμή κοιμόταν... Έλα όμως που κατά την επιστροφή στην Αθήνα αυτό το μεσημεριάτικο μπούρου μπούρου δεν άφηνε ούτε τα αδέρφια της αλλά ούτε τη γιαγιά και τον παππού που τα κρατάνε να ξεκουραστούν, έτσι η γιαγιά ανέλαβε δράση...και η πιπίλα μπήκε πιο δυναμικά στη ζωή μας...Έχω δοκιμάσει τα πάντα, αρνείται πεισματικά να τη σταματήσει...
Τα σκυλάκια μας της έχουν φάει πάρα πολλές πιπίλες, δεν έπιασε σαν κόλπο αφού παραλίγο να υποστούν ξυλοδαρμό στριμώχνοντάς τα και φωνάζοντάς τους -Τί θέλετε; Γιατί μου τρώτε τις πιπίλες; Είναι όλες δικές μου!!!
Κανένα tip από καμία πιο έμπειρη μανούλα?


Θα την κόψει κάποια στιγμή απο μόνη της, έτσι δεν είναι?

Φιλικά



Κυριακή 22 Μαρτίου 2015

Τα 1α γενέθλια της Ελίνας

Σήμερα είπα να συνεχίσω το flashback στα πάρτυ των παιδιών.
Όταν η Ελίνα μας έσβησε το πρώτο της κεράκι, το θέμα του πάρτυ μας ήταν το μαϊμουδάκι!


Ήταν η πρώτη φορά που έφτιαξα μόνη μου τούρτα σε πάρτυ των παιδιών και μάλιστα έφτιαξα δύο. Ήταν πεντανόστιμες!

Οι προσκλήσεις μας

 Το μπανεράκι μας

 Το τραπέζι

Τα δωράκια των παιδιών ήταν σακουλάκια με ζαχαρωτά.



Και η εορτάζουσα με τα μπαλόνια της και τα ρουχαλάκια που της έφτιαξε η μαμά γι'αυτή την τόσο ξεχωριστή μέρα!

Σας φιλώ





Blogging tips